ಓ ನನ್ನ ಚೇತನಾ…

ಇದೋ! ಕತ್ತಲಾಗಿದೆ.

ನಿನ್ನ ಬೆತ್ತಲು

ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ನಿನಗೂ…

ನಾಚಿಕೆ ಕಿತ್ತೆಗೆ,

ಒಳಗನೆಲ್ಲ ಹರಡಿ ಹಗುರಾಗು.

ಸುಳ್ಳು ನಾಟಕದ ಹೊರೆ

ಎಷ್ಟೆಂದು ಹೊರುತ್ತೀ?

-ಆತ್ಮ ಸಾಕ್ಷಿಯ ಮಾತು.

ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ

ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ ಪಟ್ಟಿ॒

ಎದೆಗೋರಿಯ ಕನವರಿಕೆ,

ಹೇಳಲಾಗದ ಅವನ ಹೆಸರು;

ಬರೆಯದೆ ಬಿಟ್ಟ ಕವಿತೆ,

ಮಡಚಿಟ್ಟ ಪುಟಗಳು.

ಸಂತನೊಡಲಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚಿಟ್ಟ

ಹೆಣ ಸುಡುವ ಕಿಚ್ಚು!

ಒಂದೇ, ಎರಡೇ?

ನಾ ನಂಬಿಕೊಂಡ ನನ್ನ ಸುಳ್ಳುಗಳು,

ನಾನಪ್ಪಿಕೊಂಡ ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳು,

ನಾ ಕೊಂದ ನನ್ನ ಇಷ್ಟಗಳು,

ನನ್ನದಲ್ಲದ ನನ್ನ ಕಥೆಗಳು…

ದಾರಿಯಿಂದ ಕಿತ್ತು ಬಿಸುಟ

ಕರುಳಬಳ್ಳಿ ಹಬ್ಬುಗಳು,

ಸೀಮೆ ದಾಟಿ ತಿಪ್ಪೆ ಸವರಿದ

ಅದೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ವಂಚನೆ!

ಒಂದೇ ಎರಡೇ?

ನಿಜದ ನನ್ನ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲು

ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಹೊದಿಕೆಗಳು!

ಮೈಗಂಟಿ ಕೂತ ಚರ್ಮದ ಪದರುಗಳು…

ಸುಲಿದು ತೋರುವ ನೋವಿಗೆ

ಅಂಜುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ನಾನು.

ಸುಳ್ಳು, ನಾಟಕದ ಹೊರೆ

ಎಷ್ಟೆಂದು ಹೊತ್ತು ನವೆಯುತ್ತೀ?

ಅತ್ಮ ಸಾಕ್ಷಿಯ ಮಾತು…

~

ಹೊರೆಯಿಲ್ಲದ ಅಕ್ಕ,

ಬೆಳಕಲ್ಲೂ ಬೆತ್ತಲಾಗಿದ್ದಳು.

ಕಡುಗತ್ತಲಲ್ಲಿ

ಅಂಜುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ನಾನು.