ನೋವಿನ ನದಿ ಹರಿಸಿ
ಧರ್ಮದ ತೆಪ್ಪದಲ್ಲಿ
ದಡ ಸೇರಲು ಬಯಸಿದ್ದಾರೆ!

ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಿದ ನೋವು
ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಬೆರೆತು
ಕೆಂಪಾಗಿದೆ…

ಈ  ಹಾಯ್ಕುವನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತರಾದ ಡಾ.ರವೀಂದ್ರನಾಥ್ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದು. ಆಗವರು ನ್ಯೂಸ್ ನೋಡುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಏನು ಬರುತ್ತಿತ್ತೆನ್ನುವುದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೆ?

~
ಹೀಗೆ ನೆನ್ನೆಯಿಡೀ ಹರಿದಾಡಿದ ಮೆಸೇಜುಗಳಿಗೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ. ರೋಷದ, ವಿಷಾದದ, ಹತಾಶೆಯ, ಸೇಡಿನ, ದ್ವೇಷದ, ಆತಂಕದ, ವಿಡಂಬನೆಯ…. ಒಂದೇ ಎರಡೇ?
ಈ ಮೆಸೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹೀಗಿವೆ:

1. Pass it on… ” Forgiving the terrorists is left to God; But fixing their appointment with God is our responsibility”

2. We salute the brave officers who laid down their lives in protecting us and our country, including HEMANT KARKARE, ASHOK KAMTE, VIJAY SALASKAR and SANDIP UNNIKRISHNAN. Pray for our forces who are still fighting with terrorists without thinking about their lives and family just for us. JAI HIND!!

3. ತಾಜಾ ಸುದ್ದಿ. ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳು ಮಾಡಿದ ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದಾಗಿ ನೊಂದು ಒಬ್ಬ ಪಳಾಗಿದ ರಾಜಕಾರಣಿ,  ಒಬ್ಬ ಸಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಪತ್ರಕರ್ತೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ!! ( ಬಂದ ಮೆಸೇಜಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲರ ಹೆಸರುಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಅದನ್ನ ಬೇಕೆಂದೇ ಕೈಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.)

4.  NSG Commandos – who have both North Indians and South Indians have come to Mumbai so that Raj Thakre can sleep peacefully. Pl forward this so that it finally reaches the coward bully!

~

ಕನ್ನಡ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬರೀ ಕಥೆ- ಕವನ- ಭಾವ ಲಹರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗದೆ ಸಮಾಜದ ಅಗುಹೋಗುಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಮನಸ್ಸುಗಳೂ ಇವೆ. ಅದು ಈ ಹಿಂದೆಯೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರೂವ್ ಆಗಿದ್ದರೂ ಈಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರುವ ಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಕೆಳಗಿನ ಬ್ಲಗ್ ಗಳ ಲಿಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂಬಯಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ನರಮೇಧದ ಕುರಿತು ಬ್ಲಾಗಿಗರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ನೋಡಬಹುದು. ನಾನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಕೆಲವನ್ನಷ್ಟೆ ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ನಿಮಗೂಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಲೇಖನಗಳು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಲಿಂಕ್ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡಿ. ಇವುಗಳ ಜೊತೆ ಒಂದಷ್ಟು ಸಂಪದಿಗರೂ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಈ ಸಿಸ್ಟಮ್ ನಲ್ಲಿ ಓಪನ್ ಆಗುತ್ತ್ತಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಲಿಂಕ್ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಈ ಪೋಸ್ಟಿನ ಜೊತೆಗೆ ಮುಂಬಯ್ ನರಮೇಧದ ಕುರಿತ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ- ಬರಹಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಬ್ಲಾಗ್ ಲಿಂಕ್ ಗಳು:

ನೆಲದ ಮಾತು

ಕಳ್ಳ- ಕುಳ್ಳ,

ಟೀನಾ ಝೋನ್

ಚೆಂಡೆ ಮದ್ದಳೆ

ಚಂಪಕಾವತಿ

ಕುಮ್ರಿ

V. Joshi

kanasu-preeti

ಅಕ್ಷರ ವಿಹಾರ

ಶರಧಿ

ಏನ್ ಗುರು?

( ನವೆಂಬರ್ ೨೮ರ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭದಿಂದ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಕಡ ತರಲಾಗಿದೆ.ಈ ಧಿಕ್ಕಾರ ಘೋಷಣೆಗೆ ನನ್ನದನಿಯೂ ಸೇರಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಪಾಲನ್ನೂ ನೀವು ನೀಡಬಹುದು. )

ಮನುಕುಲ ವಿರೋಧಿ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳಿಗೆ, ಸಾವಿರ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗಳಿಂದಲೂ ಪಾಠ ಕಲಿಯದ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ, ಇನ್ನೆಂದೂ ಹೀಗಾಗಲು ಬಿಡೆವು ಎನ್ನುವ ಗಿಳಿಪಾಠದ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ, ಕಠಿಣ ಉಗ್ರ ನಿಗ್ರಹ ಕಾನೂನು ಜಾರಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ, ಓಟಿಗಾಗಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ವಿಬಜಿಸುವ ಮತರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ, ಸಂಸತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದವನನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಬಾರದೆನ್ನುವ ಮಹಾನುಭಾವರಿಗೆ, ಡೋಂಗಿ ಜಾತ್ಯತೀತವಾದಿಗಳಿಗೆ, ಜಾಳು ಬಾಯಿಯ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳಿಗೆ, ಉಗ್ರರೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿ ಮಡಿದ ಅಧಿಕರಿಗಳ ಮೇಲೆ ತನಿಖೆಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುವ ಅಮಾನವೀಯ ಹಕ್ಕು ಪ್ರತಿಪಾದಕರಿಗೆ, ಮತ್ತು ಈ ಮೊದಲೇ ದಾಳಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದೆವು ಎಂದು ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುಪ್ತದಳಗಳಿಗೆ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರ ಹಿಡಿಶಾಪ ಮತ್ತು,

ಧಿಕ್ಕಾರ

ಈ ಕೆಳಗಿನದು, ಈ ಲೇಖನದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮುಂದುವರೆದ ಚರ್ಚೆಯಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀನಿಧಿ ಡಿ.ಎನ್.-

Corrected…

ಚೇತನಾ,

ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಹಿಂದು ಧರ್ಮ, ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮ, ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮ ಇತ್ಯಾದಿ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅದರದರದೇ ಆದ ಶ್ರೇಷ್ಟತೆ, ಆಯಾ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಋಣಾತ್ಮಕ ಗುಣಗಳು ಇದ್ದೇ ಇವೆ. ಚರಿತ್ರೆಯ ಆಯಾ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯರಿಂದ, ಅವರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಒಂದೊಂದು ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಒಂದೊಂದು ಬಣ್ಣ ಅಂಟಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮನುಷ್ಯ ಧರ್ಮದೊಳಗಿರುವ ಒಳಧರ್ಮಗಳು.

ಆದರೆ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಮಾತ್ರ ಯಾವುದೇ ಜಾತಿಗಾಗಲಿ ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಲಿ ಸೇರದವರು, ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳು ಮಾನವಹಿಂಸೆಯ ವಿರೋಧವೇ ಇವೆ, be it hindu or muslim or christian. ಧರ್ಮದ ಹೆಸರು ಹೇಳಿಕೊಂಡರೂ ಧರ್ಮದ ನಿಜವಾದ ಹಂಗು ಇವರ್ಯಾರೂ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡವರಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಹಿಂಧು ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು, ಮುಸ್ಲಿಂ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಎಂದು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಮಾತಾಡುವುದು ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ತಪ್ಪು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಜಾತಿಯವರು. ನನ್ನ ಒಂದು ಕಣ್ಣು ಹೋದರೆ ಅವರದು ಎರಡೂ ಕಣ್ಣು ಹೋಗಲಿ ಅನ್ನುವುದು ತುಂಬಾ ಕ್ರೂರ.

ಎಂದೋ ಆಗಿಹೋದ, ನಾವು ನೋಡದ, ನಮ್ಮ ಕಾಲಕ್ಕೆ ನಿಜವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಪಡದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು, ಘಟನೆಗಳನ್ನು – ನಾವೇ ನೋಡಿದಂತೆ, ನಮಗೇ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಂತೆ, ಪುನ: ಪುನ: ಪೋಸ್ಟ್-ಮಾರ್ಟಂ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಆಮೂಲಕ ಇಂದು ಹೇಗೋ ಸರಿಹೋಗಬಹುದಾದದ್ದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಾಳುಮಾಡುವ ಕೆಲಸ, ಕಟ್ಟುವ ಬದಲು ಕೆಡವುವ ಕೆಲಸ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ನೀವೂ ಅದಕ್ಕೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಬೇಡಿ ಅಂತ ನಿಮ್ಮ ಗೆಳತಿಯಾಗಿ ಕಳಕಳಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರೊಬ್ಬರಿದ್ದಾರೆ, ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ – “ನನ್ನ ಸುತ್ತ ಏನಾದರೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಲೂ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ… ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಕೆಟ್ಟತನ ನನ್ನ ಸುತ್ತ ಕಂಡಾಗ ಅದು ನನ್ನನ್ನು ರೇಗಿಸುತ್ತದೆ… ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದು ಕೆಟ್ಟದು ಅಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ… ಅದರಿಂದ ಹಿಂಸೆಯಾಗುತ್ತದೆ… ಆ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ದೆವ್ವಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತದೆ… ನನ್ನೊಳಗಿರುವ ದೆವ್ವವನ್ನು ನಾನು ಯಾವಾಗ ಓಡಿಸುತ್ತೇನೋ, ಆಗ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಸುತ್ತಲ ಜಗತ್ತು ಶಾಂತವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ… selfpurification ಇದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಶಾಂತಿ ನೆಲಸಲು ಸಾಧ್ಯ…”

ನಾನು ಅವರ ಜತೆ ವಾದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ, ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ, ನಾನು ಒಳ್ಳೆಯವಳಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಸುತ್ತಲವರು ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಅಂತ. ಅವರು ಹೇಳಿದರು, “ಇಲ್ಲ, ಹಾಗಲ್ಲ, ನೀನು ಒಳ್ಳೆಯವಳಾದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನೇ ಮಾತಾಡುತ್ತೀ, ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತೀ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುವವರು, ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ವಾತಾವರಣದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗುವವರು, ನಿನ್ನಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗುವವರು ಹಲವರಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ… ನೀನು ಒಳ್ಳೆಯದು ಕೊಟ್ಟರೆ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ, ಕೆಟ್ಟದು ಕೊಟ್ಟರೆ ಅವರೂ ಕೆಟ್ಟವರಾಗುತ್ತದೆ… ಜಗತ್ತಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ give and take.. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕೆಟ್ಟತನವಿಲ್ಲದಾಗ ಜಗತ್ತು ನಿನಗೆ ಕೊಡಬಹುದಾದ ಕೆಟ್ಟತನದ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ…”

ನನಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಇದು ತುಂಬಾ ಸತ್ಯವೆನಿಸಿತು… ನಾನು ಸೆಕ್ಯುಲಾರ್ ಅಂತ ಪೋಸ್ ಕೊಡಲಿಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಖಂಡಿತಾ ಈ ವಾದ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ನೀವೂ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ.

~

ಸುಪ್ರೀತ್-

ಅಕ್ಕಾ,
ಭಾರಿ ಜೋರು ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿರುವಿರಿ. ಇಂತಹ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಶುರು ಮಾಡುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಮೆಚ್ಚಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೇ.
ನಾನು ಸಂಪದ ಫೋರಮ್ಮಿನಲ್ಲಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಬರೆದಿರುವೆ. ಅವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಚರ್ಚೆಗೆ ಸಹಾಯವಾಗಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡಿರುವೆ.

ಹಿಂದೂ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ-
>> ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪೊಲೀಸರು, ಸೇನೆ, ನ್ಯಾಯಾಲಯ, ಮಾಧ್ಯಮ, ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೂ ಅದಿರಬಾರದು.

(ವಿ.ಕದಲ್ಲಿನ ಚರ್ಚೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದ್ದಾದರೂ ಇದು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಧರ್ಮ ಸಂಬಂಧಿ ಚರ್ಚೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಡುವುದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವೆ.
>> ಭೈರಪ್ಪನವರ ಲೇಖನಕ್ಕಿಂತ ಉಗ್ರವಾಗಿದೆ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ.)
ಇರಲಿ, ಮೂಲಭೂತವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇರುವುದು ಇಲ್ಲಿ… ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದವರು ಯಾರ್ಯಾರು? ಹಾಗೂ ಇಡೀ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಮೇಲ್ಜಾತಿಯ ಹಿಂದುಗಳೆನಿಸಿಕೊಂದವರು ಮತಾಂತರವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿರುವುದು ಏಕೆ? ದಲಿತ ಚಿಂತಕರಾಗಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲದ ಇತರ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಲೀ ಅಷ್ಟಾಗಿ ದನಿ ಎತ್ತದಿರುವುದು ಏತಕ್ಕಾಗಿ? ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ನಾಯಕರು, ಮೌತ್ ಪೀಸ್‌ಗಳು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಮ್ಮ ಜಾತಿಯನ್ನೇ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆಯೆ?

ಪೇಜಾವರರು ಮಾತಾಡಿರುವಷ್ಟು ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿಂದ ಬಾಲಗಂಗಾಧರರಾಗಲಿ, ಮುರುಗ ಮಠದ ಸ್ವಾಮಿಯವರಾಗಲಿ ಏಕೆ ಮಾತಾಡಿಲ್ಲ? ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನೆನ್ನುವಿರಿ?

(ಹಿಂದೂ Vs others ಎಂಬ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಗಮನಿಸಿದ ಸಂಗತಿ)
>> ನನ್ನದು ನೇರವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಹಿಂದೂ ಎಂದರೆ ಯಾರು?
ಮುಸಲ್ಮಾನರೆಂದರೆ ಕುರಾನ್ ಒಪ್ಪುವವರು, ಅಲ್ಲಾಹುವಿನಲ್ಲಿ, ಮೊಹಮ್ಮದ್‌ರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟವರು, ಕ್ರೈಸ್ತರು ಬೈಬಲನ್ನು ನಂಬಿ ಯೇಸು ದೇವರ ಮಗ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡವರು. ಅದರಲ್ಲಿ ನಾನಾ ಪಂಗಡಗಳಿವೆ, ಕೆಲವು ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ಒಡಕುಗಳು ಇವೆ. ಆದರೆ ಹಿಂದೂ ಎಂದರೆ ಯಾರು? ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಕಾರ ವೇದಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪುವವರು ಹಿಂದೂಗಳೇ(ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂತಲೇ ಅನೇಕರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ!)? ವೈದಿಕರು ಹೇಳುವ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರೇ? ಯಾರು ಹಿಂದೂಗಳು?ಹಿಂದೂ ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳು ಹಿಂದುಗಳಾಗುತ್ತಾರೆಯೇ? ಹಾಗಾದರೆ ಇಬ್ಬರು ನಾಸ್ತಿಕರ ಮಕ್ಕಳು ನಾಸ್ತಿಕನಾಗಿಬಿಡಬೇಕು !

ನಾನು ಉಳಿದ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ‘ಭಾರತವಾಸಿ’ಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲದ ಉಸಾಬರಿ ವೈದಿಕ ‘ಭಾರತೀಯರಿಗೆ’ ಯಾಕೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಹಿಂದೂ ಎಂದರೆ ಯಾರು ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಮೂಲ.

>>ಸರ್ ನನ್ನದೊಂದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆ.
ನಾನು ಎಡಪಂಥದವನೂ ಅಲ್ಲ, ಬಲವೂ ಅಲ್ಲ. ಹಿಂದೂ ಚಿಂತನೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಪರಂಪರೆ ಎಂದರೆ ಯಾವುದು? ಒಂದು ವರ್ಗದ ಜನರು ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾ ಬಂದ ಸಂಗತಿಗಳೇ? ವಿಹಿಂಪ, ಬಜರಂಗ ದಳ ಮುಂತಾದವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸದವ, ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಒಪ್ಪದವ ಹಿಂದೂ ಅಲ್ಲವೇ? ಹಿಂದೂ ಆಗುವುದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸದಸ್ಯನಾಗುವುದಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲವೇ? ಸ್ವಯಂ ಘೋಷಿತ ಹಿಂದೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾದ ಭೈರಪ್ಪನವರು, ಚಿದಾನಂದ ಮೂರ್ತಿಯವರು, ಪ್ರತಾಪ್ ಸಿಂಹರವರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಒಪ್ಪದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಾವು ಅದು ಹೇಗೆ ಹಿಂದುಗಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ ದಯವಿಟ್ಟು ತಿಳಿಸಬೇಕು.

ನಾನು ಗಮನಿಸಿರುವಂತೆ ಅನೇಕ ಹಿಂದೂಗಳು ಅಸಹ್ಯ ಪಡುವುದು ಈ ಸ್ವಯಂ ಘೋಷಿತ ಹಿಂದೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ. ದ್ವೇಷಿಸುವುದು ಅವರನ್ನೇ ಹೊರತು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಪರಂಪರೆಯನ್ನಲ್ಲ.

ಮತಾಂಧ ಮುಸ್ಲೀಂ ಸಂಘಟನೆಗಳನ್ನು ಮುಸ್ಲೀಮರು ಉಗ್ರವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೀರಲ್ಲವೇ? ಆ ಮತಾಂಧ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಧರ್ಮವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುವ, ಅದರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಮೆರೆಸುವ ಉದ್ದೇಶ ಉಳ್ಳವರೇ. ಅವರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರು ನಿಜವಾದ ಮುಸ್ಲೀಮರು, ನಿಜವಾದ ಭಾರತೀಯರು ಆಗುತ್ತಾರೆಂದರೆ ಹಿಂದೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾದವರು ಮತಾಂಧರಂತೆ ವರ್ತಿಸುವಾಗ (ಚರ್ಚ್ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಯನ್ನು ನಡೆಸಿದವರು ನಾವೇ ಎಂದು ಬಜರಂಗದಳದ ಸಂಚಾಲಕ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿದರೂ ದಾಳಿಗಳು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದ್ದವು ಎಂದು ಭೈರಪ್ಪ ಹೇಳಿದಾಗ ) ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸದವರು ನಿಜವಾದ ಹಿಂದೂಗಳು ಹೇಗಾಗುತ್ತಾರೆ, ನಿಜವಾದ ಭಾರತೀಯರು ಹೇಗಾಗುತ್ತಾರೆ? ಇಲ್ಲೇ ನಿಮಗೆ ನಿಮ್ಮ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಡೈಕಾಟಮಿ ಗೋಚರಿಸಬಹುದು.

ನನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಅತಿರೇಕವೆನ್ನಿಸಿದರೆ ಮನ್ನಿಸಿ…

ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯೆಂಬುದೇನು ಹಾಗೂ ಇದಕ್ಕೆ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧ ಎಂಥದ್ದು?
>>ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಕ್ಕೂ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗೂ ನಾನು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತೇನೆ. ಉಲ್ಫಾದ ಉಗ್ರನೊಬ್ಬ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಬಾಂಬುಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟು ಭಯ ಹರಡುವುದರಿಂದ ಏನನ್ನೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್.ಟಿ.ಟಿ.ಇಯು ಸಹ ತಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯೋದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸದ ಹಿಂಸೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವನ್ನು, ನಕ್ಸಲೀಯರನ್ನು ಉಗ್ರವಾದಿಗಳು ಎನ್ನಬಹುದು. ಆದರೆ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗೆ ಅಜೆಂಡಾ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಭಯ ಉಂಟು ಮಾಡುವುದು ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕದಡುವುದು ಅಷ್ಟೇ ಅವರ ಉದ್ದೇಶ.

ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಒಂದು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಸಮಾಜದ ನೆಮ್ಮದಿಗೆ ಘಾತಕವಾದದ್ದು.

ಟೆರರಿಸ್ಟರನ್ನು ಅವರ ಧರ್ಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಗುರುತಿಸುವುದು ನಿಜ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬಾಂಬು ಸಿಡಿಯುವ ಮೊದಲೇ ಸಿಡಿಸಿದವನು ಈ ಧರ್ಮದವನು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆ ಮೇಲೆ ತನಿಖೆ, ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿಯನ್ನು ಮುಖಕ್ಕೆ ಮುಸುಕು ಹಾಕಿ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮಂದಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸುವುದು… ಇವೆಲ್ಲ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗೆ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಿಗೆ ಧರ್ಮವಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಧರ್ಮವೇ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಪ್ರೇರಣೆ.

ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭೌಗೋಳಿಕ ಸೀಮೆಯ ತಕರಾರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಐಡಿಯಾಲಜಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡದು. ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್.ಟಿ.ಟಿ.ಇ ನದ್ದು ಎಥ್ನಿಕ್ ತಕರಾರು…

(ಸಾಧ್ವಿ, ಪಾಂಡೆಯವರ ಕೃತ್ಯದ ಸಮರ್ಥನೆಯ ಬಗ್ಗೆ)
>>ನೀವು ತುಂಬಾ ಡಿಸ್ಟರ್ಬ್ ಆಗಿರುವಂತಿದೆ.
ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಸಾಹಸ ಕೃತ್ಯವಲ್ಲ. ಅದು ಅತಿ ಹೀನ ಹೇಡಿ ಕೃತ್ಯ. ಮರೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳು, ಮಹಿಳೆಯರು, ಅಮಾಯಕರು ತಮಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸಮಾನರಲ್ಲದವರ ಮೇಲೆ ಬಾಂಬ್ ಎಸೆದು ಅದನ್ನು ಸಾಹಸ ಕೃತ್ಯ ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುವವರು ವಿಕೃತರು ಅಷ್ಟೇ. ಆತ ಯಾವ ಧರ್ಮದವನೇ ಆಗಿರಲಿ, ಮುಗ್ಧರ ಹತ್ಯೆ, ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದ ಅತಿರೇಕ ವಿಕೃತವೇ. ಮಹಮ್ಮದ್ ಅಫ್ಜಲ್ ಗುರುವಿನಷ್ಟೇ ವಿಕೃತರು ಪುರೋಹಿತ್ ಹಾಗೂ ಸಾಧ್ವಿ.

ನಮಗ್ಯಾರಿಗೂ ಅವರು ಹೀರೋಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. Pardon me!

>> ಸರ್ ನೀವಿನ್ನೂ ವಿಭಜನೆ ನಡೆದ ಕಾಲದಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ. ನಮಗೆ ನಿಮ್ಮ ಯಾವ ಪ್ರತೀಕಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಕಾಳಜಿಯಿಲ್ಲ. ನಾನು ಹಾಗು ನನ್ನಂಥವರು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಗಾಂಧಿ ಗೋಡ್ಸೆಯರೆಲ್ಲಾ ಸತ್ತ ನಂತರ. ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಕಾಲದ ಭಾರತ ಬೇಕು, ಇತಿಹಾಸದ ಕೆಡು ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕು ನಲುಗುತ್ತಿರುವ ಭಾರತವಲ್ಲ.
ಗಾಬರಿಯಾಗಬೇಡಿ, ನಾನು ಅತಿರೇಕಿ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವಷ್ಟು ಡಿಸ್ಟರ್ಬ್ ಎಂದೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ

>> ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಪೋಟಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದವರು ಸಮ್‌ಜೋತಾ ಎಕ್ಸ್ ಪ್ರೆಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಎಂದೂ, ಮಲೆಗಾಂವ್‌ ಸ್ಪೋಟದಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಆರು ಮಂದಿ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಪೋಟಗಳ ಹಿಂದಿನ ಮಾಸ್ಟರ್ ಮೈಂಡ್‌ಗಳೆಂದು ಎಲ್ಲಾದರೂ ವರದಿಯಾಗಿದೆಯೇ?
ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಂತೆ! ಬಾಂಬ್ ಸಿಡಿದಿದವರು ಯಾರು… ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಅವಿವೇಕಿಗಳು(ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದವರು) ಪ್ರತೀಕಾರ ತೀರಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಯಾರ ಮೇಲೆ?

(“ಈಗಿನ ಯುವ ಜನರ ಮನಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕನ್ನಡಿ ನೀವು ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮುಂದೆ ಕೂತು ವೇದಾಂತಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟಾದರೂ ಹೇಳಬಹುದು ಸ್ವಾಮಿ.. ಅದೇ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಿಂದ ನಡೆಯುವ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದವರು ಯಾರಾದರು ಸತ್ತಾಗ, ಅದರ ವಿರುದ್ದ ಸರ್ಕಾರವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಯಾರು ಹೋರಾಡದೆ ಹೋದಾಗ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ ಆ ಕಷ್ಟ ಏನು ಅಂತ.” ಎಂಬ ಆರೋಪಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ)

>> ನಿಮ್ಮ ಮೊದಲ ವಾಕ್ಯ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶ ಅದೆಷ್ಟು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿರುತ್ತಿತ್ತು ಅಲ್ಲವೇ? ಯಾವುದೋ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ದೇವಾಲಯ ಧ್ವಂಸ, ನಾವು ಕಂಡಿರದ ವಿಭಜನೆಯ ಅನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿಮಗೆ ನಮ್ಮಂತಹ ಯುವಕರ ಬಿಸಿ ರಕ್ತಬೇಕು. ನನ್ನಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ನಮಗೇಕೆ ಬೇಕು ಹಿಂಸೆ ಎಂದಿದ್ದರೆ ಸಾಬರಮತಿ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್ಸು ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಗೋಧ್ರಾ ಘಟಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಇಷ್ಟು ಬಾಂಬುಗಳು ಸಿಡಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಇರಲಿ, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ನಾವೆಷ್ಟು ಇಲ್ಲಾಜಿಕಲ್ ಆಗುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನೀವು ಮಾಡಿರುವ ಪರ್ಸನಲ್ ರೆಫರೆನ್ಸ್ ಸಾಕ್ಷಿ. ನನ್ನ ಪರಿಚಿತರು, ಗೆಳೆಯರು, ಸಂಬಂಧಿಕರು ಬಾಂಬ್ ಸ್ಪೋಟದಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆ, ನನಗೆ ಸೂಕ್ತ ನ್ಯಾಯ ಸಿಕ್ಕದಿದ್ದರೆ ನಾನೇನು ಮಾಡಬೇಕು? ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಂದಿಯ ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಾಂಬು ಸಿಡಿಸಬೇಕೆ? ಒಬ್ಬನ್ಯಾವನೋ ಕಾರಿನವನು ನನ್ನ ತಮ್ಮನನ್ನು ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಕೊಂದ ಎಂದರೆ ನಾನು ದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರುಗಳ ಗಾಜು ಒಡೆಯಬೇಕೆ?

ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಆಜಾದ್‌ರನ್ನು ತಪ್ಪು ತಪ್ಪಾಗಿ ಕೋಟ್ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯಿರಿ. ಒಂದು ಬಾಂಬು ಎಸೆಯುವ ಮೊದಲು ನೂರು ಬಾರಿ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿ ಕನಿಷ್ಠ ಹಾನಿಯಾಗುವಂತೆ ಎಸೆದವ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್. ಆತನೇನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿದು ಬಂದವನಲ್ಲ. ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಇದ್ದ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ. ಬಹುಶಃ ಆತ ಈಗ ಇದ್ದರೂ ಹುಚ್ಚುಚ್ಚಾಗಿ ಬಾಂಬು ಸಿಡಿಸಿ ಅಮಾಯಕರನ್ನು ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ದೇಶ ಭಕ್ತಿ, ಶೌರ್ಯ ಎಂತೆಲ್ಲಾ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ರಂಗ್ ದೇ ಬಸಂತಿ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಅನೇಕ ತಕರಾರುಗಳಿವೆ. ಬಂದೂಕು ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಉತ್ತರವಾಗುವುದಾಗಿದ್ದರೆ ಇಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ನಾವು ನಕ್ಸಲ್ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯನ್ನೂ, ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿ ಮುಖಂಡ ಪ್ರಧಾನಿಯನ್ನೂ ಹೊಂದಿರಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

>>> ನಾವು ಆರಿಸಿ ತಂದಿರುವ ಸರಕಾರದಿಂದ ನಮಗೆ ನ್ಯಾಯ ದೊರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಇಳಿದರೆ ಸರಕಾರವನ್ನು ಇಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯೂ ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುತಲೇ, ಅದರ ನಿರಂತರತೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಲೇ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕಬೇಕು. ಮತಾಂತರ ಹೇಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಯುವುದು ಸೂಕ್ತವಾದದ್ದು. ಅಂದರೆ ಮತಂತರದಿಂದ ಸಮಾಜದ ಫ್ಯಾಬ್ರಿಕ್ ಯಾವ ರೀತಿ ಒಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಮ್ಮ ಭೈರಪ್ಪ ಮುಂತಾದ ರಿಸರ್ಚ್ ಬೇಸ್ಡ್ ಬರಹಗಾರರು ವಿವರಿಸಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾರ್ಯ ಬೇರೊಂದು ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅಪ್ಪನಿಗಿಂತ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡುವ ಮಗನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುವ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಹಳ್ಳಿ ಹುಡುಗನ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಹಾಕಿ ಆತನನ್ನು ಹೈದನಿಂದ ನಾಗರೀಕರನ್ನಾಗಿಸುವ ನಗರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ದತಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹ ನಾವು ಸಮಾಜದ ಫ್ಯಾಬ್ರಿಕ್ ಕೆಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಅನಂತರ ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಪರಿಹಾರವಾಗಬಲ್ಲ ಕಾನೂನು ರೂಪಿಸುವಂತೆ ಆಗ್ರಹಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದು ತದ್ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಕ್ರೈಸ್ತರು ಎಲ್ಲಾ ವಿಧದಲ್ಲೂ ಹಿಂದೂಗಳಿಗಿಂತ ಕನಿಷ್ಟರು, ಅವರ ಧರ್ಮ ನಮ್ಮದರ ಮುಂದೆ ಏನೂ ಅಲ್ಲ. ಅವರ ಧರ್ಮ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಬಾಳುವ ಅರ್ಹತೆಯೇ ಇಲ್ಲದ್ದು. ಅವರು ಮತಾಂತರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

>>> ನಿಮ್ಮ ವಾದವನ್ನು ನಾನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವವರೆಲ್ಲರೂ ಹಿಂದೂಗಳು ಎಂಬುದು ನಿಮ್ಮ ವಾದ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಹಿಂದೂ ಯಾವ ಧರ್ಮದವನು ಬೇಕಾದರೂ ಆಗಬಲ್ಲ, ಆತ ಅಲ್ಲಾಹುವನ್ನು , ಯೇಸುವನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬಲ್ಲ ಎಂಬ ಬಗೆಯ ವಾದವನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಲೇಖನವನ್ನು ನಾನೇ ಹಿಂದೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿರುವಂತೆ ಹಿಂದೂ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿ, ಅದು ಧರ್ಮವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋಣ.

ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿರುವುದು ಜಾತಿಗಳು ಮಾತ್ರ. ಧರ್ಮವೆಂಬುದರ ಆವಶ್ಯಕತೆ ನಮಗೆ ಇಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೆ ಒಬ್ಬನೇ ದೇವರು ಇರುವ ಮಾನೊಥಿಸ್ಟಿಕ್ ಧರ್ಮದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ನಮ್ಮ ದೇಶ ಸಹಕಾರಿಯಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯೂ ಸಹಕಾರಿಯಲ್ಲ.

ನಿಮ್ಮ ವಾದದ ಪ್ರಕಾರವೇ ಭಾರತೀಯರೆಲ್ಲರೂ ಹಿಂದೂಗಳು ಎಂದು ಹೇಳುವ ಲಾಜಿಕ್ ಬಳಸಿದರೆ ನೇಪಾಳ ಹಿಂದೂ ರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಅಪರಾಧವಾಗುತ್ತದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಭಾರತದ ಭಾಗವಲ್ಲ. ಅದು ಸರ್ವ ಸ್ವತಂತ್ರವಾದ ರಾಷ್ಟ್ರ. ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ಹಿಂದೂ ಎನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವರ್ಯಾರೂ ಹಿಂದು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಇದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭಕ್ಕೆ ಬಗ್ಗುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ ಬಿಡಿ…

ಚೇತನಾ-

ಶ್ರೀ,

ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ನನಗೆ ಈಗ ಸಮಾಧಾನವಾಯ್ತು. ಕಳೆದ ಕಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ವಿಷಯ ವಸ್ತುವಿನ ಬದಲು ನನ್ನವೈಯಕ್ತಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ಆರೋಪ ಮಾಡಿದ್ದಿರಿ. ನನಗದು ಸಹನೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ವಿವರಣೆ ನೀಡಬಲ್ಲ ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಸಂತೋಷ.  ನೀವು ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಮನ ನೋಯಿಸುವ, ಕೆರಳಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಮಾತನ್ನು ಆಡದೆ ನಿಮ್ಮ ಸಹಜ – ಸೌಹಾರ್ದ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಎದುರಿಲ್ಲ. ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಬೇರೆಬೇರೆಯಾದರೂ ಜೀವ ಪರ ನಿಲುವು ನನ್ನದೂ ನಿಮ್ಮದೂ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ನೀವು ನನ್ನದನ್ನು ಜೀವ ವಿರೋಧಿ ನಿಲುವೆಂದರೆ ನಾನು ಹೊಣೆಗಾರಳಲ್ಲ. ನನಗೆ ಸ್ವಂತದ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಅಸ್ಮಿತೆಯೂ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಇಂತಹ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಹೇಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತೇನಷ್ಟೆ.

ಸ್ನೇಹವಿರಲಿ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಚೇತನಾ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ.

ಸುಪ್ರೀತ್,

ನೀನು ನೀಡಿರುವ ಸಂಭಾಷಣೆ/ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಬಹಳ ಸಹಾಯಕಾರಿಯಾದವು. ಇದನ್ನು ಓದಿದ ಮೇಲೂ ನಮ್ಮ ನಿಲುವನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಮತಾಂಧರು ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ಜರಿದರೆ ಅದು ಅವರ ಹಣೆಬರಹ.

ಮೊನ್ನೆ ವಿ.ಕ. ದಲ್ಲಿ ರಾಮಾ ಜೋಯಿಸರ ಲೇಖನ ಓದಿದಾಗ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಹುಟ್ಟಿತ್ತು. ಮಾಲೇಗಾಂವ್ ಸ್ಫೋಟವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟಿದ್ದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೂಡ ಸರಿಬೀಳಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಈ ಅನಾಹುತ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಿತು.

ಕ್ಲಾರಿಫಿಕೇಶನ್ನು…

ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ‘ಮುಸ್ಲಿಮ್’ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ಏಕೆ?

ಹೌದು. ಭಯೋತ್ಪಾದಕತೆಯನ್ನು ಜಾತಿವಾರು ವಿಂಗಡಿಸುವುದು ಮೂರ್ಖತನ. ಕ್ರೌರ್ಯಕ್ಕೆ ಜಾತಿಯಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಸತ್ಯಸ್ಯ ಸತ್ಯ. ಮಾಲೇಗಾಂವ್ ಸ್ಫೋಟವನ್ನು ‘ಭಾರತದ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ’ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ‘ಹಿಂದೂಗಳ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ’ ಎಂದು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅದು ಹಿಂದೂ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮುಸ್ಲಿಮರು ‘ಮುಸ್ಲಿಮರ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ’ ಎಂದು ಸ್ಪೆಸಿಫೈ ಮಾಡಿದಾಗ ಅದು ‘ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ’ಯಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾಕೋ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಹಾದಿ ತಪ್ಪಿದ ಮಕ್ಕಳಂತಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮಾತೆತ್ತಿದರೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಂದು ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ಜೀವಿಗಳೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಂಬಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಿಜ ಹೇಳಿ. ನಮ್ಮ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ‘ಮುಸ್ಲಿಮ್’ ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಡೆದ ಉದಾಹರಣೆ ಎಷ್ಟಿದೆ? ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ದಲಿತರ ಮೇಲೆ, ಬಡ- ಮಧ್ಯಮ ವಅರ್ಗದ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರ ಆಘಾತ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಮತ್ತಿದು ಜಾತ್ಯತೀತವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಹೊರತು, ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಬಡವ, ಹಿಂದೂ ಬಡವ ಎಂಬ ವಿಂಗಡಣೆಯ ಮೇಲಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಅನ್ನ ತಿಂದು, ನಮ್ಮ ದೇಶವಾಸಿಗಳನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿರುವ ಇವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದ ಕೂಡಲೆ, ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಇದು ಎಂದು ಅರಚುವುದು ಯಾವ ನ್ಯಾಯ? ಇದನ್ನು ಸಾವಧಾನದಿಂದ ಚಿಂತಿಸಿ ಉತ್ತರಿಸುವ ವ್ಯವಧಾನ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ‘ನೊಂದ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಕೃತ್ಯ’ ಎಂದು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಂದಿಗೆ ಇದೆಯೇ?

ಭಾರತದ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರು ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಅನುಮಾನದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

- ಇಂತಹದೊಂದು ಸುಳ್ಳನ್ನು ಮುಸ್ಲಿಮರ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬುತ್ತಿರುವ ವಿಷ ಜಂತುಗಳಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ. ಈ ಮಾತಿಗೆ ಕೆಲವು ಅಪವಾದಗಳಿವೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ‘ಹಿಂದೂ’ಗಳೆಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲವು ಸಂಘಟನೆಗಳು ಭಾರತದ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನೆಲ್ಲ ಹೊಡೆದೋಡಿಸಬೇಕೆನ್ನುವಂತಹ ಅಸಹ್ಯದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೂ ಧಿಕ್ಕಾರ. ಇಂತಹ ತಲೆಹಿಡುಕರನ್ನು ಸಮಸ್ತ ಭಾರತದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಎಂದು ತಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾವು ಗ್ರಹಿಸಿಕೊಂಡು ಸಮಸ್ತ ಹಿಂದೂಗಳ ಮೇಲೆ ಗೂಬೆ ಕೂರಿಸುವ ಹೊಣೆಗೇಡಿಗಳಿಗೂ ನನ್ನ ಧಿಕ್ಕಾರವಿದೆ.

ಹೀಗೆ ಅರೋಪ ಹೊರಿಸುವವರು ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ‘ವಂದೇ’, ‘ಹಿಂದೂ’, ‘ರಾಷ್ಟ್ರ’- ಎಂದೆಲ್ಲ ಮಾತಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನನ್ನೂ ‘ಕೋಮುವಾದಿ’ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವಿರಾದರೆ; ‘ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಬೇಡಿ’ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆಯುವವರನ್ನು, ‘ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ’ ಎನ್ನುತ್ತ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವವರನ್ನು, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಸಮರ್ಥಕರನ್ನು ‘ದೇಶ ದ್ರೋಹಿಗಳು’ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ತಪ್ಪೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.   ಎರಡೂ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ತಪ್ಪುಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಎರಡು ಕೈ ಸೇರಿ ಚಪ್ಪಾಳೆ.  ಆದರೆ ಇದು, ಚಪ್ಪಾಳೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತ ಕೂರುವ ಸಮಯವಲ್ಲ.

ಊರಿಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕು…
ಹಾಗಂದಕೂಡಲೆ, ಸಂಭ್ರಮ ಮತ್ತು ವಿಷಾದಗಳೆರಡೂ ನನ್ನ ಆವರಿಸ್ಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತೆ. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಏನಾದರೊಂದು ನೆವ ತೆಗೆದು ಅದನ್ನ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಂತಿದ್ದೂ ಇದೆ. ಇದೆಂಥ ಪಲಾಯನವೋ.. ಗೊತ್ತಾಗದೆ ಸುಮ್ಮನುಳಿದಿದ್ದೇನೆ.

ನಾನ್ಯಾಕೆ ಚೇತನಾ ಹೆಸರಿನ ಜೊತೆ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯನ್ನ ಅಂಟಿಸ್ಕೊಂಡೆ? ಚೇತನಾ ಬೆಂಗಳೂರು ಅನ್ನುವ ಹೆಸರು ಅಷ್ಟೇನೂ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವೆಂದೇ? ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯೆಂಬ ಹೆಸರಿಂದಲಾದರೂ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ನನ್ನ ಗಮನಿಸಲೆಂದೇ? ಅಥವಾ, ಹಳೆಯ ಐಡೆಂಟಿಟಿ ಕಳಚಲೆಂದು ಅಂದುಕೊಂಡರೂ, ನಾನು ಪೂರ್ತಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿಬಿಡಬಾರದೆಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಲೇ? ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಇದ್ದರೆ ನನ್ನೆದುರು ನನ್ನ ನಿಜಬಣ್ಣ ಬಯಲಾಗಿಬಿಡುವ ಭಯಕ್ಕೆ ಯೋಚಿಸದೆ ಇದ್ದೇನೆ. ಈ ಸಂಗತಿ ತಲೆ ಹೊಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲ, ಲಿಂಕ್ ಲೆಸ್ಸಾಗಿ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ ಈಗ ಹಳೆಯ ನನ್ನ ಊರಾಗಿ ಉಳಿಯದಿರುವುದನ್ನೂ, ನಾನೂ ಬದಲಾಗಿರುವುದನ್ನೂ ತಾಳೆ ಹಾಕುತ್ತ, ಸಮಜಾಯಿಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಖುಷಿಪಡುತ್ತೇನೆ.

ನನ್ನೂರು ಬದಲಾಗಿದೆ… ಎಲ್ಲ ಊರುಗಳ ಹಾಗೇ… ವಿಶೇಷವೇನಿಲ್ಲ. ಹುಡುಗರೆಲ್ಲ ಖಾಲಿಯಾಗಿ, ಹುಡುಗಿಯರೆಲ್ಲ ಮದುವೆಯಾಗಿ, ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆ ಸ್ಕೂಲು ಕಾಲೇಜಿನ ಹಾದಿ ಸವೆಸುತ್ತಾ ಊರುಬಿಡುವ ಹೊಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕರಗುತ್ತಿದೆ. ನನ್ನಪ್ಪ ಅಮ್ಮನಂಥವರು ಮನೆ ಮಾರಿ ಮಕ್ಕಳ ಜತೆಯಿರಲು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತೇವೆ ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಲೇ, ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಬರಲಾಗದ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಕಾಲಯಾಪನೆ ಮಾಡುತ್ತ ಉಳಿದಿದ್ದಾರೆ.
ಮುಂಚಿನಂತೆ ಊರಲ್ಲಿ ಈಗ ಬಡವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚೇನಿಲ್ಲ. ಭಿಕ್ಷುಕರಂತೂ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲವೆನ್ನುವಷ್ಟು ಅಪರೂಪ. ಊರಿನವರಿಗೆ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನವನಾಗಿದ್ದ ಹುಚ್ಚುಪಾಂಡು, ಹುಚ್ಚು ಬಿಟ್ಟು ಸರಿಯಾದ ಸ್ವಲ್ಪ ವರ್ಷದಲ್ಲೇ ಸತ್ತುಹೋಗಿಯಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೋ ಊರಿನವರು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದ ಹುಚ್ಚಿಯೊಬ್ಬಳನ್ನ ಆಗೊಂದಷ್ಟು ಜನ ರೇಪು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಹುಚ್ಚಿಯರೂ ಇಲ್ಲವಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಹಸುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಕತ್ತೆಗಳು ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವತ್ತೂ ಇರಲಿಲ್ಲ! ಹಂದಿಗಳನ್ನಂತೂ ತೀರ್ಥಳ್ಳಿಯ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಊಹಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಮನೆ ಹಿತ್ತಿಲಲ್ಲಿ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತ ಕೋಳಿಗಳನ್ನು ನಾವೀಗ ಕಾಣಲಾರೆವು. ಮೆಟ್ಟಿಲ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಲ ಆಡಿಸುತ್ತ ಕೂತ ನಾಯಿಯನ್ನೂ…

ಊರಲ್ಲೀಗ ಗಂಧದ ಮರಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ದಬ್ಬೆ ಬೇಲಿಗಳಿಲ್ಲ. ಹೊಸತಾಗಿ ಯಾರೂ ಹೆಂಚಿನ ಮನೆಗಳನ್ನ ಕಟ್ಟುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮನೆಯೆದುರು ಕೈತೋಟಕ್ಕೆ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಗದ್ದೆಗಳೆಲ್ಲ ಸೈಟುಗಳಾಗಿ, ಮನೆಗಳಾಗಿ, ಮಳಿಗೆಗಳಾಗಿ ಮಲಗಿವೆ. ಇಷ್ಟಾದರೂ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಊರಲ್ಲೇ ಇದ್ದುಕೊಂಡು ಮಾಡಲು ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ. ಇದ್ದು, ಮಾಡಿದರೂ ಆ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಅಷ್ಟೇನೂ ಮನ್ನಣೆಯಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸ್ಕೂಲು- ಕಾಲೇಜಿನ ದಾರಿ, ಆಟವಾಡಿದ ಗ್ರೌಂಡು, ಮೊದಲ ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ ಇಸ್ಕೊಂಡ ಜಾಗ…, ಮೊದಲ ನಾಚಿಕೆಯ ಸಾಕ್ಷಿ… ಯಾವುದೂ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲ!

ಊರ ಮಕ್ಕಳೀಗ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ನಡೆದು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂಕ ದಾಟುವುದು, ಗದ್ದೆಬೇಲಿ ಹಾರುವುದು… ಇವೆಲ್ಲ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಳ್ಳಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಿಲ್ಲ. ಮಾಗಿಯಲ್ಲೂ ಚಳಿಯಿಲ್ಲ. ಮಲೆನಾಡಿನ ಮಳೆ, ಹೇಗಿತ್ತೆಂದೇ ಮರೆತುಹೋಗಿದೆ. ಅಷ್ಟಾದರೂ ಅಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದು ಜೀವನ ಮಾಡ್ತಿರುವ ಅಮ್ಮ, ‘ಕೇಡು ಮಳೆ, ಸುರೀತಲೇ ಇರತ್ತೆ’ ಅಂತ ಗೊಣಗೋದು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ.

ಹಾದಿಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದವಲ್ಲ, ಮಾಸ್ತಿಕಲ್ಲು- ವೀರಗಲ್ಲುಗಳು? ಅವೀಗ ಯಾರ ಮನೆಯ ಚಪ್ಪಡಿಗಳಾಗಿವೆಯೋ? ಶಿವಪ್ಪ ನಾಯಕನ ಕಾಲದ ಕಲ್ಲಿನ ಪುಟ್ಟಪುಟ್ಟ ದೇಗುಲಗಳೆಲ್ಲ ಸುತ್ತ ಸಿಮೆಂಟಿನ ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬರೀ ಆಡಂಬರದ ವಸ್ತುಗಳಾಗಿಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಆದರೂ, ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ ಲೈನು ಹೊಡೆಯಲು ಹುಡುಗರೀಗ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರೋದಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಹುಡುಗೀರು ತಮ್ಮನ್ನ ‘ಗುಗ್ಗು’ ಅಂದ್ಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟರೆ?

- ಹೀಗೆಲ್ಲ ಗೊಣಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಊರಿಗೆ ಹೋಗಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದರ ನೆವಗಳು ಇವು ಎಂದು ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ನಂಬಿಸ್ಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ಊರಿಗೊಂದು ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟರೆ, ನನ್ನ ‘ಇಲ್ಲ’ಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲ ಹೇಳಬಹುದು? ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನ ಹೇಗೆಲ್ಲ ಗುರುತಿಸಬಹುದು? ಚಿಂತೆಯಾಯ್ತು.

“ಊಹೂಂ… ನಾನು ಊರಿಗೆ ಹೋಗೋದಿಲ್ಲ!” ದಿಗಿಲಿನ ದಾರಿಯನ್ನೇ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಿದೆ.

ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನ ಕವಿತೆ ಮೆಚ್ಚಿದವರಿಗೆ ಸಿದ್ಧು ದೇವರಮನಿಯ ಪರಿಚಯ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಓದಿರದವರಿಗೂ…

ನನಗೆ ಸಿದ್ಧು ಪರಿಚಯವಾಗಿದ್ದು ಒನ್ ಅಂಡ್ ಓನ್ಲಿ ಹಂಗಾಮಾದ ಮೂಲಕ. ಅದೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ನನಗಾದ ಲಾಭವದೆಷ್ಟೋ!? ಆ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಯವಾದವರು ವೆಂಕಟ್ರಮಣ ಗೌಡ, ಜಿ.ಎನ್.ಮೋಹನ್, ಸಿದ್ಧು ದೇವರಮನಿ ಮತ್ತು ಅರುಣ್ ಜೋಳದಕೂಡ್ಲಿಗಿ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸುಮಾರು ಐದಾರು ವರ್ಷ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ವಿಕ್ರಮ್ ವಿಸಾಜಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದೂ ಇದೇ ಹಂಗಾಮಾ.

ಈ ಸಿದ್ಧು ಎನ್ನುವ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನನ್ನು ನಾನು ನಾನು ನೋಡಿಲ್ಲ. ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥನಾಗಿರುವ ಈತ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದರೂ ಸಿಗದೆ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಾನಾದ್ದರಿಂದ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಅವಕಾಶವೂ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗಲೂ ‘ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರಲ್ಲಿ ಬರ್ತಿದೀನ್ ನೋಡವ್ವ’ ಅನ್ನುತ್ತ, ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಕ್ಕೊಂದು, ಉಫೀಟ್ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿದ್ದಕ್ಕೊಂದು, ಭಾಮಿನಿ ಷಟ್ಪದಿಗೊಂದು, ಅಂವ ನನ್ನ ಅಣ್ಣನ್ನ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದ ಖುಷಿಗೊಂದು.. ಹೀಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಸಾಲೆದೋಸೆಗಳ ಲೆಕ್ಕವಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ನಮ್ಮ ಭಾಗವತರು ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ ಅಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಸಿದ್ಧುವಿನ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಟೀನಾ, ಕವಿಯ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸು ಮಹರಾಯ್ತೀ ಅಂದಿದ್ದಾಳೆ. ಅಸಲಿಗೆ, ನನಗೇ ಆತನ ಪರಿಚಯ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇಲ್ಲ. ಅರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಪತ್ರಿಕೆಯ (ಹೆಸರು ಕನ್ಫ್ಯೂಸು) ಕವಿತೆ ಸ್ಫರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಈತ ಬಹುಮಾನ ಪಡೆದಿದ್ದ. ಈಗ ಕವನ ಸಂಕಲನವೊಂದನ್ನು ಹೊರತರುವ ಚಿಂತನೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸೌಭಾಗ್ಯ.

ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳೀಹೇಳೀ, ಕೊನೆಗೂ ಒಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ತೆರೆದಿದ್ದಾನೆ (ಅಂತೆ!). ಸಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಅವನ ಲಿಂಕ್ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ರೋಲಿನಲ್ಲಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಮತ್ತಷ್ಟು ಚೆಂದದ ಕವಿತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು.

ಸಿದ್ಧು ದೇವರಮನಿಯ ‘ಆಯುಷ್ಯದ ಕೆಲ ದಿನಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ’ ಕವಿತೆಯಿದೆಯಲ್ಲ, ಅದನ್ನವನು ಬರೆದ ಸಂದರ್ಭ ತೀರಾ ವಿಷಾದದ್ದು. ರಸ್ತೆ ಅಗಲೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವನ ಅಂಗಡಿ, ಮನೆ- ಮುಂಗಟ್ಟುಗಳನೆಲ್ಲ ಬುಲ್ಡೋಜರ್ರು ಸವರುತ್ತ ಸಾಗಿತಲ್ಲ, ಆಗ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು. ಅಸಹನೆ, ಕೋಪ, ಹತಾಶೆಗಳು ಚಿಗಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಈ ಹುಡುಗ ಕವಿತೆಹುಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದು ಸೋಜಿಗವಲ್ಲವೆ? ಅದೂ ಇಂತಹ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯದ ಕವಿತೆ… !

ಈ ಗೆಳೆಯನ ನೋವುಗಳದೆಷ್ಟಿವೆಯೋ ನನಗಂತೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನವನು ಯಾವತ್ತೂ ತೋರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೂ ಇಲ್ಲ. ಸದಾ ನಗುನಗುತ್ತಲೇ ಮಾತನಾಡುವ ಸಿದ್ಧು ದೇವರಮನಿ ಅನುಗಾಲವೂ ಹೀಗೇ ಇರಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತಾ, ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಗೆಳೆಯನ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾ ಅಂತ ನಾನೇನಾದರೂ ಅಂದರೆ ನೀವು ನಕ್ಕುಬಿಡಬಹುದು. ಈಗ ನಾನು ಹೇಳಲಿರುವ ವಿಷಯ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಗತಿಯೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯೊಬ್ಬಳು ಲಂಚ ಕೊಡಲು ಮನಸೊಲ್ಲದೆ, ಕೊಡದೆ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಸಂಕಟ ತೋಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಇದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿಟ್ಟು, ಪರಿಹಾರ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಸಲಹೆ ಸೂಚನೆಗಳಿದ್ದರೆ ಕೇಳಬೇಕೆನಿಸಿತು.
ಇಲ್ಲಿದೆ- ಶ್ವೇತಾ ಎನ್ನುವ ಹುಡುಗಿಯ ಸಂಕಟ, ಅಣ್ಣ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಬಳಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಂತೆ… ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಸಲಹೆ ಸಹಕಾರಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾದಿದ್ದೇವೆ. ಶ್ವೇತಾ ಕೂಡಾ.

ವಂದೇ,
ಚೇತನಾ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ.